ಮನೆಯಲ್ಲವಿದು ಸೋಗೆ, ಹಂಚಿನ ದೇಗುಲ.
ಆತ್ಮನಿಹನು ಎನ್ನ ಒಳ ಹೊರ ಸುಳಿಯುತ;
ಒಮ್ಮೆ ಗರ್ಭಗುಡಿಯೊಳಕೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮರದ ಮಂಚದಲಿ,
ಹೊರ ಜಗುಲಿಯೋಳಿನ್ನೊಮ್ಮೆ .
ಕುಳಿತು ದಿಟ್ಟಿಸುವನು , ಕಣ್ಣಿನಲೇ ನಿರ್ದೇಶಿಸುವನು
ಮನಸು, ಮತಿಯ, ದೇಹ.
ಗೊಂದಲಗಳುತ್ತರಿಸುವನೆನಗೆ ತಂದೆಯಾಗಿ ,
ನೋವು ನಲಿವಾಲಿಸುವನು ಸೊಗಸು ಸಖನಾಗಿ,
ಕಂಬನಿಯನೋರೆಸುವನು ಅಕ್ಕರೆಯ ಅಮ್ಮನಾಗಿ
ಸ್ಪೂರ್ತಿಯೊರತೆಯಾಗುವನು ಎದೆಯೊಳಮೃತ ಜಲವಾಗಿ
ಬಿಸಿಯಪ್ಪುಗೆಯೋಳು ಮುತ್ತಿಕ್ಕುವನು ಹೃದಯದೊಳ ಸಖಿಯಾಗಿ.
ಎಲ್ಲವನೂ ಎಲ್ಲರನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಹನು ಮನದೊಡಲ ಮನೆಯೊಳಗೇ ;
ಸರ್ವಸ್ವವಾಗಿ ಎನಗೆ .
ಅಂತಿಹನ ಕೈಬಿಟ್ಟು ಕೈ ಬೀಸಿ ಹೇಳಲು ಎಂತು ಸಾದ್ಯವು ವಿಧಾಯವಾ
ಹೇಳು ಕಾಲವೇ ನೀ ಹೇಳು ..?
No comments:
Post a Comment