Thursday, October 4, 2012

ಹನಿ ಮುತ್ತು

ಬರದಿ ಬಾಯ್ತೆರೆದ ಇಳೆಗೆ
ವರುಣನಾಶ್ರುವು ಬಿತ್ತು 
ಬಸಿದು ಆಳಕೆ ಇಂಗಿ 
ಒಡಲ ಬಸಿರಲಿ ಹೊತ್ತು 
ಹಡೆದಳಾ ಭೂಮಿ. 
ಮೊಳೆತ ಬೀಜದಿ ತುತ್ತು 
ಆರೈಕೆ ಹಾರೈಕೆ ಫಲಗೂಡಿ 
ತೊನೆಯುತಿದೆ ನಲಿಯುತಿದೆ 
ಹೊನ್ನ ಪೈರು ತೆನೆ ಹೊತ್ತು.
ಅಣಿಯಾದ ರೈತನು ಇಂದು 
ಕೊಯ್ದು ಉಣ್ಣಲು ಸ್ವಾತಿಮುತ್ತು ..
ಹೀಗೆಂದ..
ತುತ್ತು ನೀಡುವ ಪ್ರತಿ ತೆನೆಯೂ 
ಸ್ವಾತಿ ಹನಿ ..
ಪ್ರತಿ ಕಾಳೂ ಮುತ್ತು . 

ನಂಟು

ಮನೆಯಲ್ಲವಿದು ಸೋಗೆ, ಹಂಚಿನ ದೇಗುಲ.
ಆತ್ಮನಿಹನು ಎನ್ನ ಒಳ ಹೊರ ಸುಳಿಯುತ;
ಒಮ್ಮೆ ಗರ್ಭಗುಡಿಯೊಳಕೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮರದ ಮಂಚದಲಿ,
ಹೊರ ಜಗುಲಿಯೋಳಿನ್ನೊಮ್ಮೆ .
ಕುಳಿತು ದಿಟ್ಟಿಸುವನು , ಕಣ್ಣಿನಲೇ ನಿರ್ದೇಶಿಸುವನು 
ಮನಸು, ಮತಿಯ, ದೇಹ.

ಗೊಂದಲಗಳುತ್ತರಿಸುವನೆನಗೆ ತಂದೆಯಾಗಿ ,
ನೋವು ನಲಿವಾಲಿಸುವನು ಸೊಗಸು ಸಖನಾಗಿ, 
ಕಂಬನಿಯನೋರೆಸುವನು ಅಕ್ಕರೆಯ ಅಮ್ಮನಾಗಿ 
ಸ್ಪೂರ್ತಿಯೊರತೆಯಾಗುವನು ಎದೆಯೊಳಮೃತ ಜಲವಾಗಿ 
ಬಿಸಿಯಪ್ಪುಗೆಯೋಳು ಮುತ್ತಿಕ್ಕುವನು ಹೃದಯದೊಳ ಸಖಿಯಾಗಿ.

ಎಲ್ಲವನೂ ಎಲ್ಲರನೂ  ಸೃಷ್ಟಿಸಿಹನು ಮನದೊಡಲ ಮನೆಯೊಳಗೇ ;
ಸರ್ವಸ್ವವಾಗಿ ಎನಗೆ .
ಅಂತಿಹನ ಕೈಬಿಟ್ಟು ಕೈ ಬೀಸಿ ಹೇಳಲು ಎಂತು ಸಾದ್ಯವು ವಿಧಾಯವಾ 
ಹೇಳು ಕಾಲವೇ ನೀ ಹೇಳು ..? 

ಮಿಥ್ಯ ಪಥ

ಸುತ್ತ ಕತ್ತಲು ಹೆಂಚಿನರಮನೆ
ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳುವ ಬೇಗುದಿ 
ನುಚ್ಚಿನೊಳಗಿನ ತುತ್ತ ಸವಿಯಲು 
ವಿಂಧ್ಯದಷ್ಟಿದೆ ಕಂಬನಿ 

 ತೆಂಗು ಕಂಗಿನ ಸೋಗೆ ತಾಕುತ 
ಮಬ್ಬು ಹರಿದಿದೆ ಕಣ್ಣಲಿ
ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪಿನ ಚಿತ್ರ ಕರಗಿದೆ
ವಿಸ್ಮೃತಿಯ ಭ್ರಮೆಯೊಳು ಮನದಲಿ

ಮಿತಿಯನರಿಯದ ಆಸೆಗೋಪುರ 
ಮಿತ್ಯವಿಹುದೀ ಬದುಕಲಿ
ಭಾವ ರಂಗದ ಕಂಸಾಳೆ ಪದದೊಳು
ಕಲಿಕೆ ಮಾತ್ರವೇ ಷಡ್ಜಗಳ 

ಛತ್ರ ಚಾಮರವಿಲ್ಲ ನನಸೋಳು 
ಕಿಚ್ಚು ಕಲ್ಗಳೇ ಪಥಗಳು
ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲುವ ಮೆಟ್ಟು ಸಾಧನ; 
ಛಲದ ಕಾಲ್ಗಳೇ ವಾಹನ

ಬಿಚ್ಚಿ ನಡೆ ನಿನ್ನಂಘ್ರಿ ಪಥದೊಳು 
ಓಘವಾಗಲಿ ಜೀವನ,
ಯಾರು ತಾನೆ ಏಕೆ ಪೊರೆವರು
ನಿನಗೆ ನೀನೇ ವಿಕ್ರಮ


ಭ್ರಮೆ

ನಸುಕಿನಾ ಸ್ವಪ್ನದೊಳು
ಬದುಕ ಮುಂಜಾವಿನೊಳು ,
ಹರಿ ಹಾಯ್ದ ಕಷ್ಟದೊಳು 
ನಸು ನಗೆಯ ಕ್ಷಣಗಳಲು
ಬೆಂಬಿಡದೀ ಭ್ರಮೆಯ ನೆರಳು .

ಮೊರೆವ ಕಡಲೊಳು ಮಿಂದು 
ನಡುಕವೆಬ್ಬಿದೆ ಕರುಳು
ಉರಿವ ರವಿ ಸೂರಿನಡಿ
ಹರಳು ಮೈಮನಗಳೆರಡು.
ಚಿಂತೆಯೊಂದಂಚಿನಲಿ ಚಿಂತನೆಯು ಮರು ಕ್ಷಣದಿ
                                                      ಇಂತೊಂದು ಗಳಿಗೆಯಲಿ ಹೇಗೆ ಸಾರಂಶಿಸಲಿ....??

Thursday, September 13, 2012

ನೆನಪು

ಪುಸ್ತಕದ ಹಾಳೆಗಳ ಅಂದು ತಿರುವುತಲಿದ್ದೆ
ಅಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ಮಿಸುಕಿತು ನವಿಲುಗರಿಯೊಂದು
ಜುಮ್ಮನೆಯ ಝೇಂಕಾರ ಎದೆಯಾಳ ಹೊಕ್ಕಿತು
ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ನೇವರಿಸಿದೆ ; ಆಗ ನಿನ್ನ ಕಂಡೆ
ಚೆಲುವೆ , ಆ ನವಿಲ ಕಂಡೆ
ಅದರ ಗರಿಯೊಳು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣು ಕಂಡೆ.
ಅದೆಷ್ಟು ಸುಂದರ ನಯನ; ಮನೋಹರ.

ಅಭಾವ

ಮುಗಿಲ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯ ಮೇಘಗಳ ಸಂದಣಿ 
ಭಾವ ರಹಿತ ಮನವಿಲ್ಲಿ ಹಿಮ್ಮೆಳದರಗಿಣಿ 
ನರ್ತನಕೆ ಸಜ್ಜಾಗುತಿದೆಯಾ ನವಿಲು 
ನೋಡಲು ರಸಿಕರು ಮಾತ್ರ ನೆರೆದಿಲ್ಲ. 

ತವಕ


ಮನ ಮಾಲೆಯೋಳರಳಿದಾ ಕುಸುಮದ ಕಂಪು
ಅಲ್ಪರ ಅತ್ತರದ ಘಮ್ಮೆಂದು ರಾಚಿ ರಾಡಿಯೆಬ್ಬಿಸಿ 
ಮೂಗು ಮುಚ್ಚಿಸುವ ವಾಸನಾ ಶೂಲದಂತಲ್ಲ ;
ಇದು ಭಾವನೆ , ಕಲ್ಪನೆ, ಕನಸು 
ಒಂದಿಷ್ಟು ವಾಸ್ತವಗಳ ಗೊಂಚಲು ಗೊಂಚಲು
ಮಲ್ಲಿಗೆ , ಜಾಜಿ, ಇರುಳ ರಾಣಿಯರ ಹೂಗೆನ್ನೆ ತೀಡಿ 
ಜುಮ್ಮೆಂದು ಬೀಸುವ ಮಂದಾನಿಲದೊಳ ಹೊಕ್ಕ ಪ್ರಕೃತಿಯುಸಿರು 
ನವ ನವೀನ ಚಿಂತನೆಗಳುಚ್ವಾಸ ನಿಶ್ವಾಸಗಳೇರಿಳಿತ .

ಯಾವುದೀ ಕಿವಿ ತುಂಬಿದಾ ನಿನಾದ?
ಯಾರ ಜೀವದ ಬಿದಿರು ಮೆಳೆಯಲಿತ್ತೋ ?
ನಿನ್ನೆ ನಾಳೆಗಳ ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪು ಸತ್ಯಾಸತ್ಯಗಳ ಲೆಕ್ಕದಲಿ 
ಕೂಡಿ ಕಳೆಯಲು ಆಡಿಸುವಾ ಬೆರಳುಗಳಲಿತ್ತೋ ?
ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ನಾಗೇಂದ್ರ ಮಯ್ಯ 
ಇಲ್ಲಾ, ಆಸೆ-ನಿರಾಸೆ ಏಳು - ಬೀಳುಗಳ ರಂಧ್ರಗಳಲಿತ್ತೋ ?
ಅದಿಲ್ಲವೇ ಕಷ್ಟ - ಸುಖಗಳ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ನಲುಗಿ
ಹೊರ ಹೊಮ್ಮಿದ ನವಿರು ನಿಟ್ಟುಸಿರಿನಲ್ಲಿದ್ದಿದ್ದಿರಬೇಕು ;
ಈ ಮಧುರ ಮುರಳಿಗಾನ , ಬದುಕ ಕೊಳಲ ಮೌನ
ಹರಿಯಿತೀ ಜೀವನದ ಇನಿದು ಸ್ವರವಾಗಿ.
ಎತ್ತಲಿತ್ತೀ  ದನಿಯು ?
ಅರಸಿದರೆ ಅರಸುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು; ಜಾಡು ಸಿಗದು.

 ವಿಶ್ವದಸ್ತಿತ್ವದೆಲ್ಲರಸಸ್ವಾದಗಳನುಭವವೇ ಬದುಕು.
ಕತ್ತಲರಿ ನೇಸರನು ನೆತ್ತಿಯನೂ ಸುಡುವನದಕತ್ತಿ ಫಲಗಳ
ಹಚ್ಚಿ ತಂಪನೆರೆವನಾ ಶಶಿಗೆ
ಮತ್ತೆಲ್ಲಿತ್ತಲಾ ಬೆಳಕು, ಕೇಳಿ?
ತಿಳಿದುತ್ತರವಾ ಬರೆಯಲೆತ್ನಿಸಿದಾ ಕಡಲಿಗಿಂದುವಿನಾ ಸೆಳೆತ .
ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ತೆರೆಯಲಾ ರವಿ ಸ್ಪರ್ಶದಾ ಪುಳಕ.
ಇದನರಿತ ದಡವಿಲ್ಲಿ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿ ಕೂಗುತಿದೆ(!) ಸಾಗರಕೆ ,
'ನಿನ್ನ ಮನದೆರೆದು ಬರೆ ಇಲ್ಲಿ ಸವಿಜೀವಕಾವ್ಯ.
ಮುಖವಿಕ್ಕಿ ಹರಿಯ ಬಿಡು ಮನದಾಳದಾಶ್ರು ಹನಿ;
ನನ್ನೆದೆಯ ಮರಳಿನಲಿ ಇಂಗಿ ಒಡಲಿಗಿಳಿಯಲಿ '.
ಎಂದ ಸಂತಸಕ್ಕುಕ್ಕುಕ್ಕಿ ಬರೆ ಬರೆದು ನೊರೆಗಳಲಿ
ದಣಿದು ಭೋರ್ಗರೆದು ಹತಾಶೆಯಿಂದಳಿಸಿ ಹಾಕಿತು ತೆರೆಗಳಾಗಿ.

ಅಂತಿದುವೆ ಬದುಕು ನಮ್ಮ ನುಂಗಿ ಜೀರ್ಣಿಸುವ ಹುನ್ನಾರದಲಿ
ಹೊಂಚು ಹಾಕಿ , ಸಂಚಿನ ಬಲೆ ಬೀಸುವುದು; ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ
ಜೀವ ಮಿಕ ಸೋತು ಬೀಳುವುದು; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಧೃತಿಗೆಟ್ಟು
ದಿಕ್ತಪ್ಪಿಯೋಡಿ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಕುಸಿಯುವುದು ಬದುಕು;
ಎದೆಯೊಡ್ಡಿ ಸಡ್ದೋಡೆದ ಛಲದ ಕೈಗಳನೇ ಸೇರುವುದು
ಹೆದರಿ , ಸೋತು ಶರಣಾಗಿ ಕೊನೆಗೆ.








Friday, June 15, 2012

ದರ್ಪಣ

ದಿವ್ಯ ಬೆಳಗು ಅದಮ್ಯ ತಿಂಗಳ
ನಿತ್ಯ ಎಮ್ಮಯ ನೋಟಗಳ್
ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ನಾಗೇಂದ್ರ  ಮಯ್ಯ 
ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪಿನ ಚಕ್ಷು ಚಿತ್ರಕೆ 
ಬಣ್ಣ ಬಳಿದನು ಬ್ರಹ್ಮನೇ .

ಚಿತ್ತ ಭಿತ್ತಿಯ ಸುತ್ತ ಹರಿದಿದೆ 
ಕೆಂಪು ಚಿಗುರಿನ ತೋರಣ 
ನೆರಳು ಬೆಳಕಿನ ಹಚ್ಚೆ ಹುಯ್ಯಲು 
ಕಾದ ಕಣ್ಣಲಿ ಸಂಭ್ರಮ .

ಇದೋ ..
ಹಚ್ಚ ಹಸುರಿನ ದಿಬ್ಬಣಕ್ಕೆ 
ಗಾಳಿ ಗಂಧದ ಪರಿಮಳ 
ಎತ್ತಲಿತ್ತೋ ಸುಪ್ತ ಸ್ವಪ್ನಗಳ್ 
ಬೆತ್ತಲಾಯಿತು ಈ ಕ್ಷಣ .                                               

***************



Friday, February 17, 2012

ಬಿನ್ನಗೆ

ದೈತ್ಯ ಕರಿಮೋಡಗಳ ಹಿಮ್ಮೇಳದುಸಿರಿನಲಿ
ದಿನ ದಿನವೂ ಗರಿ ಬಿಚ್ಚಿ ಕುಣಿವ ಮಯೂರಿ. 
ಮನದ ಭಾವದಭಾವವೊಡಿಸುವ ಸುಂದರಿ. 
ಕಂಗಳಾಯಾಸಕ್ಕೆ ಪನ್ನೀರು ಚಿಮುಕಿಸುವ ಕಿನ್ನರಿ; 
ಇಂದೇಕೆ ಮರೆಯಾದೆ ಈ ಹುಲ್ಲು ಹಸಿರಿನಲಿ..?
ಬಿಕೋ ಎನ್ನುತಿದೆ ಮನ ತುಂಬಿ ನಿನ್ನ ಭಾವ ಲಹರಿ. 

ಯೋಚನೆಯ ಬಾನಲಿ ಸೂರ್ಯ ಮಿರುಗಿ ಮಿಂಚುತಲಿಲ್ಲ
ಭಾವನೆಯ ಬದುಕಿನ ತುಂಬಾ ಕಾರ್ಮೊಡವೆ ಎಲ್ಲಾ
ಕಂಗಳಲಿ ಕಾಂತಿಯಿಲ್ಲ, ಜೀವ ಜೋಕಾಲಿ ಜೀಕುತಿಲ್ಲ 
ನೀನಿಲ್ಲದಾ ಎದೆಯ ಬಯಲಿಂದು ಬಿನ್ನಗೆ;
ಎಲ್ಲಿಯೂ ಝಾಲ್ಲೆನಿಸುವ ಝಾಣ ಝಾಣ ಝೇಂಕಾರವಿಲ್ಲ 
ಇನ್ನಾದರೂ ಬರುವೆಯಾ ಹೃದಯದಂಗಳಕೆ ಠಪೋರಿ..!?

ನಾಳಿನರುಣನು ಬರುವ ನವಿರು ಹಾದಿಯ ತುಳಿದು 
ಹಸಿರು ಹಾಸಲಿ ಇಳಿದು ನಗುವ ತೋರಣ ಹೆಣೆದು 
ಮನ ಬಿಚ್ಚಿ ನರ್ತಿಸುವೆಯಾ ನಾಟ್ಯ ಮನೋಹರಿ..?

ದೋಣಿ ದಾಟಿದ ಮೇಲೆ ....

ಚೆಲ್ಲಿದೆ ವಿಷಾದ ದುಗುಡ
ಕಾಣದೇಕೋ ಸುಮನಸುನಗು ವದನ,
ಇಂದು ಕಿರಣ ತಂಪಿನಲ್ಲೂ 
ಮೌನಗಾನದುಬ್ಬರದಬ್ಬರವದೇಕೋ 
ನೀರವ ಮನದಾಬ್ಧಿಯೋಳು.

ಮತ್ತೆಂದು ಕಾಣಲಿ ಆ ಶಾಂತ ಮುಖಸಾಗರ 
ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತೇವ ; ಮನ ಕೇಳಿತು 'ನೋವಾ' ?
ಹುಸಿಯ ನುಡಿಯಲೆಂತು ತಿಳಿದಾ ವಿಷಯ 
ನಲಿವಿನಾ ಹೊನಲಿನೊಳು ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗದಿರಲೆಂದು 
ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾ ಒಡ್ಡಿದು 'ದುಃಖರಾಜ ಸಾಗರ'.

ಈ ಬಾಷ್ಪದೊಡಲಲ್ಲಿ ತೋಯ್ದು ಈಜು ಹೊಡೆಯಲೆಂಬಂತೆ 
ಆದೇಶಿಸಿರುವನೆ ಮತಪ್ರಭು ?
ಆಸೆಯಾ ತೂಬುಗಳು, ಕಿತ್ತ ನಿರಾಸೆಯಾ ಕದಗಳು 
ಹುಳಿ ಹೆಂಡದಾ ಮಾರುದ್ದ ಮೊಳೆಗಳು,
ಗರಿ ಗರಿ ನೋಟಿನಾ ಗಟ್ಟಿ ಸುತ್ತಿಗೆಗೆ,
ಅಜ್ನ್ಯಾನದಾ ಕಾವು;
ಹಿಡಿದೆತ್ತಿ ಬಡಿದವಾ 'ಕೈ'ಗಳು?
ಒತ್ತಿ ಕದಗಳ; ಕನಸುಗಾರ ರಾಷ್ಟ್ರಪುರುಷನಾ
ಮನದ ಜೀವಂತ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ;
ಪಟ್ಟಿಗಂಜುವನೆ ಆತ ?

ದೇಶ ಕಟ್ಟಿದವ, ಪರದೇಶಿ; ಆಗಿ
ಆಳುವವ ನಮ್ಮ ನೆಲವ.
ಆದರೆಂತು ಸಾಧ್ಯ ಮನವನು?!
ನೆಲವಲ್ಲ ಇದು ಜಲವಲ್ಲ
ಭಾವನೆಗಳ ಗುಡಿ ಕಲ್ಯಾಣಿ.
ಸಾರಿಸಬೇಡವೆ ಹಾಕಿ ಗೋಮಯ ರಂಗೋಲಿ;
ಇಡಬೇಡವೇ ಅಡವಾಗಿ ಜಗದ ಖಜಾನೆಯೊಳು ?!

ಮುಪ್ಪಿನಲೂ ತಣಿಯದಾ ಜೀವನೋತ್ಸಾಹ 
ಬಿಸಿನೀರ ಬುಗ್ಗೆ;
ತಣ್ಣಗೆ ಗಡ್ಡೆಗಟ್ಟಿದೆ  ಕವಿ ಮನ.
ಮತ್ತದೇ ಹಾಡು ಗುನುಗಿದೆ....... 
"...ಮಾಡಬೇಕು; ಮಾಡುವುದಾದರೂ ಯಾರಿಗೆ..?
ನಮಿಸುವ ತಾಯಿಗೆ; ಇರುವಾಗ ಮಲಮಕ್ಕಳು ..."

             
             ****************



ಬದುಕು - ಬವಣೆ

ಬೆವರು ನೆತ್ತರು ಹೀರಿ ಬೀಜ ಮೊಳೆಯುತಿದೆ
ಫಲವುಣದ ಬಡವನ ಚಿತ್ರ ಮೊಳೆಗೆ ತೂಗಾಡುತಿದೆ
ಬಯಕೆ ಹಂಬಲದ ಬದುಕು ಬೀದಿ ಪಾಲಾಗಿದೆ
ಪತಿಯ ಚಿತೆ ಬೂದಿಯಲಿ ಜೀವ ಮುಸುರೆ ತಿಕ್ಕುತಿದೆ 
ಕಣ್ಣೀರ ನಳವದುವೆ ಮುಗಿದು ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕುತಿದೆ
ಕೈ ಮಸಿಯು ತೊಟ್ಟಿಲಿನ ಹಸುಗೂಸಗೆನ್ನೆಗಂಟುತಲಿದೆ 
ಅತ್ತ ಧನಿಕನ ಮೋಜು ಎಡೆ ಬಿಡದೆ ನಡೆಯುತಿದೆ ;
ಇದೇ ಬಡವನ ಬದುಕು - ಬವಣೆಯ ಭಾರತ.

Thursday, February 16, 2012

ಮುಗಿಲ ಹೆಗಲೇರಿ..

ಪವನನಿಗೇನು ಅವಸರ
ಓಡುತಿರುವವನಲ್ಲ ಸರ ಸರ
ಹೊತ್ತು ಶಿರದಿ ಮುಗಿಲ ಭಾರ
ಸೇರುವವನೆ ನಲ್ಲೆಯನು ನೇರ..? ?

ಒಲೆಗಳೆಷ್ಟೋ ಮೆಘದಂಚೆಯೋಳು
ಇನಿಯನನು ಕೂಗುತಿವೆ ಅರ್ಧವದರೊಳು
ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲ ಮಿಸುಕುತಿವೆ ಕಾಣದೆ ಪ್ರಿಯೆಯ ನೆರಳು ಎಲ್ಲರಾಶಯವೂ ಸುಖಾಂತ್ಯಗೊಳುವುದಿ ಪತ್ರ    ವ್ಯವಹಾರಗಳು.


ಸುರಿಯಲೀ  ಓಲೆಗಳ ಮಳೆಯನೀ ಮೋಡಗಳು
ಪ್ರೆಮಿಗಳೆದೆಯ ಹಳ್ಳ ಕೊಳ್ಳಗಳಲಿ.
ತುಂಬಿ ಹರಿದು ಸೇರಲಿ ಪ್ರೆಮವಾಹಿನಿಯಲಿ ಕೂಡಿ;
ಬಾಳಲಿ ಚಿರಕಾಲ ಸುಖ ಸಮೃದ್ಧಿಯಲೀಜಾಡಿ;
ಹಂಬಲದೊಳು ಓಡುತಿದೆ ಮುಗಿಲ ಹೆಗಲೇರಿ.